از كثافات و نجاسات در آن بيت . و مؤمن عبرت مىگيرد - در اين حال - آنكه خالص از طعمه‌هاى دنيا ، مىگردد عاقبتش همچنين . پس استراحت مىجويد به گذشتن از دنيا و ترك آن ، و فارغ مىسازد نفس و قلبش را از شغل دنيا ، و رو مىگرداند و متاذّى مىشود از جمع كردن دنيا و گرفتن آن مثل رو گردانيدن از نجاست و غايط و ناپاكى . و تفكّر مىكند در نفس مكرّم خود كه چگونه گرامى داشته شده در يك حال ، و چگونه مىگردد ذليل در حال ديگر . و مىداند آنكه تمسّك به قناعت و پرهيزكارى مورث مىشود مؤمن را راحت دنيا و آخرت . پس به درستى كه راحت ، در خوار كردن دنيا است و فراغت يافتن از تمتّع به دنيا ، و در زائل كردن نجاست از حرام و شبهه . پس مىبندد بر نفسش باب كبر را بعد از معرفت دنيا ، و فرار مىكند از گناهان ، و باز مىكند باب تواضع و ندامت و حياء را ، و جدّ و جهد مىكند در ادا كردن امرهاى حقّ تعالى و دورى كردن از نهىهاى او از براى طلب كردن حسن مرجع خود ، و طلب كردن قرب الهى را ، و مىگرداند نفسش را در زندان خوف و صبر و بازداشتن از شهوات تا آنكه برسد به امان حقّ تعالى در دار قرار ، و بچشد طعم رضاى او را . پس به درستى آنچه اعتماد كرده شده است اينست و غير اين نيست چيزى . شرح تفصيلى بدان - « ايّدك اللّه بالتّقوى » « 1 » - كه اصول حظّهاى دنيوى چهار است ؛ اوّل : حظّ بطن از طعام ، دوم : حظّ فرج از نساء « 2 » ، سيم : حظّ نفس از اموال دنيا ، چهارم : حظّ قلب از جاه و عزّت و كبر و مفاخرت . و مبدأ و منشأ اين حظوظ ، حظّ بطن

--> ( 1 ) - خدايت بوسيلهء پرهيزكارى كمك فرمايد . ( 2 ) - زنها